Reactie op Klaterdal bericht in de wijkkrant

maandag, 29 september 2014

Op 28 juli van dit jaar kwam er een hoosbui over Arnhem heen. De wijkkrant van Klarendal wilde daar ná de zomer toch nog even op terug blikken, want het was enorm in Klarendal. Facebook volgers hielpen trouwens met een foto voor bij de kopij. Daags na het verspreiden van de wijkkrant kregen we post van Rachel die we graag met jullie delen.

Hallo! In de laatste wijkkrant is aandacht besteed aan de overstroming eind juli, met het artikel “Klaterdal”. Ik voel mij gesteund door het lezen van dit stukje. Te weten dat ik niet de enige was met wateroverlast, helpt echt. Mijn kelder (aan de Agnietenstraat) is een meter onder water gelopen. Aangezien ik in een klein huisje woon, stond daar nogal wat opgeslagen, waaronder zo’n 300 paar schoenen. Ik werk in de orthopedie als maatschoenmaakster en ontwerp en maak kunstzinnige laarzen. Vandaar zo’n grote collectie schoenen, waarvan gelukkig ook een groot deel (nog zo’n 100 paar) op mijn slaapkamer staan. Door de overstroming ben ik minstens 100 paar schoenen verloren en ik ben weken lang bezig geweest met schoenen sorteren, wassen en drogen. Mijn huis was net een schoenwinkel, maar dan met een enorme schimmellucht en kapotte schoenen, overal door het huis. Helaas was ik ook nog eens net voor drie weken vertrokken naar Italie, om vakantie te vieren, toen die hoosbui over Arnhem trok.

De buren en vrienden hebben alarm geslagen en mijn ouders zijn dagen bezig geweest in mijn huis. Ze belden me pas kort voor vertrek naar huis, om te vertellen wat er gebeurd was, zodat ik gewoon een fijne vakantie had. Ik ben ontroerd door alle hulp en steun die ik gekregen heb van iedereen. Na thuiskomst heb ik weken werk gehad om mijn huis weer bewoonbaar te maken. De hele kelderinhoud stond door het huis. Later stond alles in de tuin, door te schimmelen en te wachten op de taxateur van de verzekering. Ik bleek ook nog eens onderverzekerd en het werd mij medegedeeld alsof ik een misdaad had begaan. Na alle ellende en stress was dat echt vreselijk. Ik ben al mijn LP’s, boeken, veel kleding, schilderijen van mijn vader, persoonlijke paperassen en nog veel meer kwijt. Maar goed, het is maar materie en een luxe-probleem, wie heeft er nou 400 paar schoenen?

En Kimmetje de kat was bij thuiskomst kerngezond, dat is me veel meer waard. Ik heb heel wat tranen gelaten maar nu kan ik weer lachen. Er bloeit een grote rode roos in mijn tuin, alle vergane spullen zijn naar de stort en de laatste “geredde” schoenen liggen alweer in de kelder. Volkshuisvesting heeft ook uitstekend geholpen met veel dingen, fantastisch. Ik wilde graag even mijn verhaal doen en wil jullie hartelijk bedanken voor het lezen.

Hartelijke groet van Rachel / Wonderlaars.


« naar overzicht